Dzięki pomocy Pana Wiesława Tomanka oraz pomocy mysłowiczan uruchamiamy kolejną stronę. Jest ona poświęcona żywicielce wielu pokoleń , Kopalni Węgla Kamiennego Mysłowice oraz ludziom pracującej na niej i tym co pozostawili na niej swoje życie...




KWK Mysłowice trochę histori

Tym który rozpoczął rozwój przemysłu wydobywczego na terenach Mysłowic był przedstawiciel rodziny Miroszewskich Felicjan , już w roku 1788 założył pierwszą w tym rejonie kopalnie "Bergthal" i od tego czasu losy górnictwa przechodziły kolejnych właścicieli aż w 18 maja 1836 r Aleksander Mieroszewski wystąpił jako największy udziałowiec kopalni , która stała się początkiem Kopalni Mysłowice o nadanie mysłowickiej kopalni swojej nazwy i prawa górniczego do ówczesnego burmistrza Fryderyka Gawrona w Górnośląskim Urzędzie Górniczym w Tarnowskich Górach do Wydział Kopalń , Hut Ministerstwa w Berlinie. Dnia 22 .kwietnia 1837r. kiedy to decyzją Królewskiego Wyższego Urzędu Górniczego powołano kopalnię "Danzing" oraz nadano prawa górnicze. Kopalnia swoją nazwę wzięła od nazwiska tutejszego przedsiębiorcy ,Loebla Danzingera. W efekcie przemyślanych działań Franciszka Wincklera i jego administratora dóbr, Fryderyka Grundmanna stali się w niedługim czasie jedynymi właścicielami kopalni , którą zarządzało z początku Gwarectwo Kopalni "Danzig".
Obaj w niedługim czasie nie tylko założyli w pobliżu dwie kolejne kopalnie węgla kamiennego "Feldseegen" ( Dar pola )i Neu Danzig" ale również uzyskali wyłączność wydobycia na tym terenie.
W taki sposób wydobywali przez dziewiętnaście lat. Były to lata 1840 do 1859r. Wydobycie to z początku trafiało do huty Zofia ale już około roku 1845 wydobycie było wysyłane do Austrii i Rosji koleją żelazną jak i również drogą wodną , spławiany galarami znad trójkąta trzech cesarzy.
9 grudnia 1865 roku na wskutek nierównej koniunktury , wymusiła na wielu właścicielach konsolidacje kopalń w taki sposób nie ominęła ona dwóch kopalń Wincklerów. Powstała jedna o nazwie "Skonsolidowana Kopalnia Mysłowice". Dwadzieścia lat później wobec kolejnych przyłączeń kopalnia przyjęła nowa nazwę Steinkohlenbergwerg " Myslowitz" (Kopalnia Węgla Kamiennego Mysłowice). 11 czerwca 1889 roku została powołana Katowicka Spółka Akcyjna dla Górnictwa i Hutnictwa. Tak było aż do roku 1901. W rękach spółki znajdowały się wszystkie mysłowickie kopalnie. W ciągu kilkudziesięciu lat K.W.K Mysłowice wykonała ogromny skok.
Przez wiele lat kopalnia była w rękach pruskich , jednak środowisko górnicze "Mysłowic" zawsze było ostoją polskości i postępowych tradycji narodowo-społecznych. Od zakończenia wojny w 1918 roku do chwili powrotu Górnego Śląska w granice Polski , górnicy kopalni "Mysłowice" brali udział we wszystkich trzech zrywach powstańczych a krwawa masakra na dziedzińcu kopalni (gdy od salw Grenzschutzu zginęło siedmiu górników, 2 kobiety i 13-letni chłopiec) stała się jedną z bezpośrednich przyczyn wybuchu pierwszego Powstania Śląskiego w sierpniu 1919 roku .
W ciągu kilkudziesięciu lat K.W.K Mysłowice wykonała skok technologiczny. 1901 roku została wprowadzona podsadzka hydrauliczna , zwaną w tamtych czasach płynną ,którą zastosował dyrektor Otto Fritsch. Okazała się ona przełomem przy zabezpieczeniu grubych pokładów węgla.
W roku 1840 zastosowano po raz pierwszy maszyny o napędzie parowym o mocy ok. 6 kM do pompowania wody. W roku 1890 uruchomiono urządzenie wyciągowe , systemu Koepego (bęben linowy zastąpiono tarczą wyłożoną na obwodzie klepkami drewnianymi).
W roku 1887 nastąpiło wprowadzenie w przekopie do pokładu 501 przewozu , za pomocą liny "bez końca" , napędzanej przez maszynę parową.
W wyniku rozprawy sądowej w 1937 r. majątek ten kupiło Polskie Konsorcjum reprezentowane przez Skarb Państwa Polskiego. W ten sposób kopalnia "Mysłowice" stała się własnością kapitału państwowego, reprezentowanego przez spółkę holdingową pod nazwą Zjednoczenie Górniczo-Hutnicze Sp. z o.o. Kopalnia "Mysłowice" reprezentowaną przez Skarb Państwa II RP. U schyłku XIX i na początku XX wieku Kopalnia Mysłowice dominowała nad innymi kopalniami na Górnym Śląsku pod względem zastosowania nowoczesnych rozwiązań.
Ten harmonijny rozwój przerwał wybuch II wojny światowej. Kopalnia weszła w skład tzw. "Hermann Goering" gdzie , została zaliczona do przedsiębiorstw o znaczeniu strategicznym. Hitlerowcy od razu przystąpili do modernizacji zakładu i wprowadzenia urządzeń zwiększających wydobycie w kopalni. Do przymusowej pracy wykorzystywano w miejsce powołanych do Wehrmachtu pracowników ,więźniów , nieodległych przejściowych obozów koncentracyjnych dla ludności cywilnej i jeńców . Rok 1945 zastał K.W.K. Mysłowice w dobrej kondycji. Przemysł wydobywczy traktowany był jako podstawę funkcjonowania gospodarki. W historię kopalni wpisało się także tragiczne wydarzenie.
W środę , 4 lutego 1987 roku , górnicy zjechali na swoją szychtę jak na każdą inną. Pracowali przy likwidacji jednego z chodników, 500 metrów pod ziemią. Nocna zmiana dobiegała już końca. Nikt nie przypuszczał wtedy , że dla wielu z nich kolejnej już nie będzie. O godzinie 5:35 rano miała miejsce eksplozja. Pozbawiła życia 17 górników. Ze strefy zagrożenia wyprowadzono 47 osób a 20 było ciężko poparzonych. Kolejni dwaj zmarli jeszcze w wyniku odniesionych ran w szpitalu. Takich zdarzeń w K.W.K. Mysłowice było więcej , takich i podobnych zdarzeń ale nie na tak dużą skale. Przez lata KWK Mysłowice była symbolem i główną "żywicielką" naszego miasta , dając zatrudnienie tysiącom jego mieszkańców. Miasto a zwłaszcza dzielnica Piosek tętniło życiem. Całkowicie inaczej niż obecnie.
7 listopada 2008 roku był ostatnim dniem wydobycia ostatniej tony węgla w mysłowickiej kopalni.
To był jej koniec , koniec żywicielki wielu pokoleń ale jej historia pozostanie już na zawsze ...

Dyrektorzy kopalni Mysłowice w latach 1900 - 2006

Salzmann - pierwszy zarządca
Otto Frisch - 1902 - 1925
dr.inż.Teodor Breuer - 1925 - 1932
inż. Józef Kmietowicz - 1932 -1939
inż. Teodor Bauer - 1939 - 1941
inż. Tschierschke - 1941 - 1945
inż.Marian Nagiel - pełnomocnik Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów
inż. Stanisław Lasek - 1945 - 1946
inż. Mieczysław Dudek 1946 - 1947
inż Eugeniusz Zdaniewski - 1947 - 1948
inż Jan Szlachta - 1948 - 1950
inż Stanisław Wieczorek - 1950 - 1951
inż Michał Gawęcki - 1951 - 1952
inż Piotr Czajkowski - 1952 - 1953
mgr.inż.Kazimierz Tymiński - 1953 - 1959
mgr. Inż. Jerzy Kasperek - 1956 - 1966
mgr.inż Kazimierz Strzałkowski p.o. - 1966
mgr.inż. Jerzy Raszka - 1966 - 1975
dr.inż Eugeniusz Sakwerda - 1975 - 1987
mgr.inż Erwin Kozioł - 1987 - 1991
mgr.inż. Stefan Gołas - 1991 - 1997
mgr.inż Józef Szuster - 1997 - 2002
inż. Józef Wojtynek - 2002 - 2006
mgr.inż Ryszard Uciezyński - LIKWIDATOR